Bu araştırmanın amacı 10. sınıf geometri dersinde yer alan dörtgenler ve çokgenler konularına yönelik GeoGebra destekli hazırlanmış öğretim sürecinin öğrencilerin geometriye ilişkin öz-yeterliklerine etkisini ortaya koymaktır. Çalışmada ön test ve son test kullanılarak yapılan tek gruplu yarı deneysel model kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu, Trabzon ilinin Araklı ilçesindeki bir devlet okulundaki 72 öğrenci oluşmaktadır. Araştırmacı tarafından öğrencilere 6 hafta süresince haftada 2 saat olmak üzere toplam 12 saat dörtgenler ve çokgenler öğrenme alanına yönelik GeoGebra yazılımı ile hazırlanan içeriklerle öğretim yapılmıştır. Çalışmada, planlanan öğretim öncesinde ve sonrasında Cantürk-Günhan ve Başer (2007) tarafından hazırlanan geometriye yönelik öz-yeterlik ölçeği uygulanmıştır. Öğrencilerin ölçekten elde ettikleri ham puanlar ilk olarak Rasch analizi ile ölçülere dönüştürülmüş ve devamında araştırma sorularına cevap aranmıştır. Uygulama öncesi ve sonrasında gerçekleştirilen ölçümler arasında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Bununla birlikte cinsiyet değişkeninin öğrencilerin öz-yeterlikleri üzerinde anlamlı bir etkiye sahip olmadığı belirlenmiştir Kişi-madde haritası incelendiğinde öğrencilerin geometri bilgilerini kullanmakta zorlandıkları tespit edilmiştir.

Dinamik geometri yazılımı, geometriye yönelik öz-yeterlik, geometri öğretimi

The aim of this study is to investigate the effect of an instructional process, designed with GeoGebra-supported materials for the topics of quadrilaterals and polygons in the 10th grade geometry curriculum, on students’ self-efficacy perceptions regarding geometry. The study employed a single-group quasi-experimental model with pre-test and post-test design. The study group consisted of 72 students from a public school in the Araklı district of Trabzon province. Over a period of six weeks, students received instruction for a total of 12 hours (2 hours per week) using content prepared with GeoGebra software, focusing on the learning areas of quadrilaterals and polygons. The self-efficacy scale for geometry, developed by Cantürk-Günhan and Başer (2007), was administered to students before and after the planned instruction. The raw scores obtained from the scale were first converted into measures using Rasch analysis, and then the research questions were addressed. No significant difference was found between the measurements taken before and after the intervention. Additionally, it was determined that the gender variable did not have a significant effect on students’ self-efficacy. Examination of the person-item map revealed that students had difficulty utilizing their geometry knowledge.

Dynamic geometry software, self-efficacy in geometry, geometry instruction